Палескі вянок. Кудрычы
[info]geor_2
Апошняе месца нашай вандроўкі - легендарная палеская вёска Кудрычы, што прытулілася сярод бяскрайніх балот каля рэчкі Ясельды. Гэта паступова выміраючая вёска, якая зберагла свой уклад жыцця з даўніх часоў. Асабіста для мяне ў Кудрычах не было нічога такога асаблівага, бо я сам гадаваўся у такім асяроддзі і ўсё мне было знаёма. Але тым не менш ....



У пачатку вёскі заўважаем прыкмету цывілізацыі - "Дом социальных услуг"



Вось і характэрны пейзаж



Гэтым домам карыстаюцца бадай толькі буслы



А кругом буяе расліннасць



Ці жыве тут хто-небуць увогулле?



У гэтай хаце, акрамя буслоў жывуць яшчэ і людзі



А вось у гэтым аазісе сярод балот жывуць не проста людзі, а "новыя беларусы"



І мы шпарка пабеглі прэч ад прыкмет цывілізацыі



і чуць не заблудзілі ў кустоўі



але здолелі выйсці

Палескі вянок. Пінск
[info]geor_2
Вось нарэшсце мы ў Пінску. Быў тут адзін раз праездам у Столін і бачыў горад толькі з акна аўтобуса. Не магу сказаць адназначна, што мне тут спадабалася, ці не. З аднаго боку - тут многа помнікаў даўніны. З другога боку - я так і не зразумеў, дзе знаходзіцца дамінанта горада, яго сучасны цэнтр. Што датычыць гістарычных забудоў, то яны мяжуюцца з больш сучаснымі будынкамі, што парушае цэльнасць успрымання гістарычных кварталаў. Але у Пінску ёсць куточкі, дзе адчуваеш сябе утульна. І галоўнае - гэта людзі. Пінчукі адрозніваюцца ад беларусаў з цэнтральнай часткі. Больш непасрэдныя, без мітусні і спагадлівыя.



Калегіум іезуітаў



Від з плошчы



Касцёл Успення найсвяцейшай Дзевы Марыі, дзе служыў Казімір Свёнтак



На тэрыторыі касцёла



Пачынаецца імша



Тут пахаваны Казімір Свёнтак



Кветкі каля касцёла



Будынак францысканскага манастыра. Цяпер тут знаходзіцца Вышэйшая духоўная семінарыя ім. Св. Фамы Аквінскага, куды нас запрасілі на экскурсію





Палац Бутрымовіча



Палескі драматычны тэатр

Палескі вянок. Мотальскія прысмакі
[info]geor_2
Вось мы і на знакамітым кулінарным фэсце ў Моталі. Размах свята і асабліва яго атмасфера ўражваюць.



Народ валам валіць



Сюрпрызы пачаліся адразу



Саламяныя дзівосы



Госці з усяго свету імкнуцца ў Моталь



Гаспадыня над часам





Вясковыя кабеты


Файныя карціны



Пір гарой



а тут спажываюць духоўную ежу



але прысмакі задавалі тон



кілбасная пава



Саламяны вятрак і бульбяная вежа



У Моталі ёсць нават гатэль



а музыкі граюць, граюць, з дурняў грошыкі збіраюць...



Маці з дачушкаю



Вясковы музей



Адмысловая калекцыя музычных інструментаў



Шматлікія указальнікі прывялі нас да дома Іцхака Вейцмана - першага прэзідэнта Ізраіля, уражэнца Моталя. Тут рыхтуюць габрэйскія варэнікі. Нам не хапіла, але габрэям з нашай групы крышку засталося.



Музей І.Вейцмана



Вось і схадзіў на прысмакі
  • Leave a comment
  • Add to Memories

Палескі вянок. Пілігрымка па Берасцейшчыне.
[info]geor_2
Пілігрымку ладзіў Чырвоны касцёл у асноўным для сваіх вернікаў. Аднак, як гэта заўжды бывае ў шматканфесійнай і талерантнай Беларусі, сярод пілігрымаў былі і праваслаўныя з Беларусі і Расіі, а таксама невялікая група габрэяў.
Праехалі па маршруце Мінск - Лагішын - Моталь - Іванава - Пінск - Кудрычы з невялікімі варыяцыямі. Каталіцкія касцёлы, сядзібы, паркі, дуга Струвэ, рака Піна, адыходзячыя ў нябыт Кудрычы і набіраючы сваю моц фэст "Мотальскія прысмакі" - ўсё успелі пабачыць за два дні вандроўкі.



Лагішын. Санктуарый



Парэчча. Тут нарадзіўся і жыў Раман Скірмунт



Сядзіба Скірмунта



Каля магілы Р.Скірмунта



Помнік Напалеону Ордзе ў Іванава



Іванава. Праваслаўны храм



Іванава. Каталіцкі касцёл



Шчакоцк. Тут праходзіць геадэзічная дуга Струве





в.Дубае. Парк і рэшткі былой сядзібы



Дуб неабдымны



Зачараваная багна



Паром цераз Піну


  • Leave a comment
  • Add to Memories

Беларускія фьёрды. Краснасельскі.
[info]geor_2
Для Беларусі гэта унікальная з'ява. Дзе яшчэ сустрэнеш такі краявід, які сапраўды нагадвае нечым нарвежскія фьерды. Абрывістыя высокія берагі з незвычайнага прыгожым колерам вады - такі цуд знаходзіцца у Краснаселскім, што ў Ваўкавыскім раёне. Здаўна тут людзі здабывалі крэмень і мел. Там і сённа знаходзіцца буйны камбінат будматэрыялаў. І зусім недалёка - такая фантастычна прыгожая мясціна, вартая таго, каб там пабудаваць куроpт. Тым больш, што вада мае лекавыя ўласцівасці.
















Якасць здымкаў не вельмі. Здымаў, калі сонца ужо заходзіла.
  • Leave a comment
  • Add to Memories

TERRA GENIUS
[info]geor_2
Учора з Васілём Ермаловічам пабываў нарэшце на радзіме Ларысы Геніюш ў Зэльве. Наведалі яе магілу, царкву, дзе яна прыслужвала, хату, дзе пражыла доўгае і складанае жыццё. Наведалі таксама месца бацькоўскага дома у фальварку Жлобаўцы, дзе прашлі дзіцячыя гады знакамітай паэткі.Па шляху дзівіліся на прыгожыя цэрквы ды касцёлы, пабачылі унікальны музей у Гудзевічах і на заканчэнне вандроўкі наведалі беларускія ф'ёрды - мелавы кар'ер у Краснасельскім.



Царква Святой Тройцы жываначальнай у Вольна. Виленскае барока



Магіла Л.Геніюш у Зэльве



Помнік Л.Геніюш у Зэльве. А.Фралоў чытае вершы паэткі



Царква Святой жываначальнай Троіцы ў Зэльве.



Алтар царквы



Памінальныя свечкі для Л.Геніюш і У.Грома



Дом у Зэльве, дзе жыла Л.Геніюш



Касцёл Св.Тойцы ў Зэльве




Куточкі касцёльнага сада



Касцёл Св.Юрыя ў Крамяніцы



Анёлы перад хросным ходам



Хросны ход



Маленькая, але прыгожая царква Св.Багародзіцы ў Пацавічах



Касцёл маткі боскай Ружанцовай у Песках




Музей у Гудзевічах



Татэм


Фальварак Жлобаўцы. Тут прашло дзяцінства Л.Геніюш



Драўляны касцёл Яна Хрысціцеля ў Воўпе



Унікальны алтар



Спрадвечны анёл

Нескромное обаяние Паланги
[info]geor_2
В Паланге в советское время отдыхал четыре раза. Тогда это был недорогой и достаточно доступный отдых. Сел в автобус Минск-Паланга, и утром плескаешься в Балтике после съема квартиры за три-пять рублей в сутки. И это был наше окно в западный мирок с бескрайними белоснежными пляжами, изысканными ресторанами, ласковым солнцем, хвойным ароматом дюн и ощущением свободы. Теперь за все это помимо квартиродателей нужно заплатить турфирме, перевозчику и литовскому посольству. Но Паланга всегда приводила в чувство мою голову удивительным воздухом, нет, не свободы, а просто смесью морского и хвойного воздуха, именуемого отрицательными ионами. Это ощущение отдыха и некоторой умиротворенности не даст ни один южный курорт.
Снимали мы аппартаменты в пансионе "Аушра", что на Бирутес -аллее в двух шагах от моря. Хозяйка Аушра, оперная певица, не раз исполняла свои арии, пробуждая заспавшихся постояльцев и торопя их скорее в прохладные воды Балтийского моря.
Паланга изменилась не сильно. Все тот-же центр, автобусный вокзал, рынок и костел. Добавились, вплелись какие-то реалии современности посреди серых зданий. Но главная туристическая тропа-променад - улица Басанавичуса потерпела невероятные изменения. Это стоит видеть, там нужно пройти. Улица-театр, улица-витрина, улица-музей.
Цены в Паланге довольно высоки. Дешев лишь фаст-фуд, как и везде в мире. Но только в Паланге он с национальным колоритом. И молодежь порой вместо картофеля-фри уминала вполне литовские колдуны. Мы нашли столовую за концертным залом с вполне адекватными ценами и почти домашней кухней.
Море не спешило греться. А купаться в прохладной воде и нежиться в дюнах - удел избранных туристов.
Отдых прошел быстро, как и положено в Прибалтике. Сидеть там полмесяца или больше - моветон. Лучше приехать еще раз или еще не раз.



Костел в центре Паланги всё так-же величествен.





Улица Басанавичуса - главный променад для развлечений




Пансионат "Аушра"



Наши аппартаменты и терраска, где мы пили водку и ...чай




Бескрайние пляжи Паланги и дюны



Александр Працкевич в образе Чиполлино



Ботанический сад. Скульптурная композиция "Эгле - королева ужей"



Представитель местной фауны с аккордеоном



Дворец Тышкевича. Музей янтаря.



Вид на дворец со стороны розария



Розарий



Перед дворцом



На прогулке



Василь Ермалович примеряет роль шеф-повара



Александр Чернюк нашел свою музу



Птица перелетная



Дом привидений



Живая скульптура



Натюрморт с обезьяной



Бессамо мучо




Приметы Беларуси в Паланге. Еще замечена вода "Дарида", водки "Кристалл", "Аквадив", "Бульбаш", "Сваяк". Все по цене в два раза дороже



На пирсе


До свидания, море!

Лавры без Лаврухиной
[info]geor_2
Надежду Михайловну Лаврухину - выдающегося (теперь уже можно смело так сказать)педагога в Беларуси по народно-сценическому танцу уволили. Формальная причина - завершился контракт, реальная причина - производственный внутрикофедральный конфликт между Лаврухиной и завкафедрой С.Гутковской. И как повод - жалоба заочницы на некорректное поведение педагога.
Н.Лаврухина пришла к нам преподавать в сентябре 1978 года. Она сразу нам понравилась своей методикой преподавания: все строго, лаконично, без размазни. Педагог великолепно знала и преподносила лексику и манеру изучаемой народности. Мне, не имеющему знаний по народному танцу, было интересно, понятно, хотя порой и трудно.
Каким была человеком Н.М.? Она была разной. Она всегда говорила правду и нас научила говорить. Да, были студенты, которые говорили, что она была несправедлива к ним. Кто-то обижался по какому-то поводу. Меня Н.М. однажды удалила с урока за болтовню, но какая тут может быть обида? На третьем курсе на экзамене мне грозила тройка, так как я подрастерял форму и не был столь убедителен на практическом показе, хоть и старался изо всех сил. Лаврухина меня помучила, поставила "хорошо", да отпустила с богом. Правда, пришлось пообещать, что я наверстаю потом. Надежда Михайловна по жизни достаточно интересный человек. Очень четко и ясно излагает свои мысли, обладает своеобразным юмором, который, допускаю, не всем придется по вкусу.
С.Гутковская(Барташевич)училась на курс моложе. Была среди лидеров группы. Ставила танцы на музыку Пурселя. И как вспоминаю, её все уважали.
Распределилась на кафедру. Одно время мы были коллегами, так как я три года после распределения работал почасовиком, перепробовал все предметы, заменяя декретниц или Савина, уехавшего на стажировку. Звездный час Светланы Гутковской настал, когда она сделала удачный показ на белорусском материале по композиции. Помню отличную работу "Ткачество". Уже тогда она писала статьи в журналы. Как-то я случайно обнаружил одну из статей, где Светлана отметила мою роль в возникновении "Крупицких музык". Мне было очень приятно. Но был и случай другого рода. Гутковская оказалась в комиссии, которая принимала решение о присуждении звания "Заслуженный" нашему ансамблю. Она в паре с Гомболевской прилюдно раскритиковала мои постановки "Верба" и "Базар". Я не подозревал, что будет комиссия с хореографами, а В.Н.Гром выбрал кроме других еще и эти танцы. Я то понимаю, что нужно показывать публике, а что - специалистам. Однако в нашей работе - 99% публика. Правда позже, Светлана попыталась сгладить эту ситуацию. Лаврухина, кстати, в тот момент поддержала меня.
В творческом коллективе всегда есть конфликты. И хотя Светлана - человек достаточно дипломатичный, старающаяся сгладить конфликтную ситуацию, что-то там произошло. Есть такое понятие в физике и сопромате - "усталостное напряжение". Если проволоку постоянно сгибать, то она в конце-концов сломается. Стала ли Лаврухина более жестким человеком? Приходилось слышать, что да. И что многие устали от нее. У нее есть причины проявлять свое недовольство, для многих её критика некомфортна. Однако лишь студенты (нынешние и бывшие),забыв про обиды, будут неустанно благодарны Надежде Михайловне - преподавателю от бога.




Надежда Михайловна любима и сама любит. На фото с Майей Бондаревской
Фото О.Гореловой

Корпоративная вечеринка в Крупице. 2010г.
[info]geor_2
В Крупицком центре культуры праздновали новый год. Собрались участники ансамбля "Крупицкие музыки", работников ДК и школы искусств, участники вокального ансамбля "Гаспадыні". Были приглашены бывшие участники ансамбля. Всё прошло весело и интересно.
Фото из личного архива Д.Никоненко.




























































наши организаторы - Ирина и Светлана
  • Leave a comment
  • Add to Memories

Зимние этюды. Крупица
[info]geor_2

Крупица. Поле. Зима.



Уходящее тепло



Изморозь



Зимние цветы



Мохнатые ветки



Зимняя сакура



Далекая луна





В квартире - лето. Амариллис гиппеаструм.

You are viewing [info]geor_2's journal